සැබෑ සාමය අභ්යන්තර විප්ලවයයි
ලෝකයේ වෙසෙන සියලු සත්වයෝ සාමය ප්රාර්ථනා කරති. ඒ වෙනුවෙන් වෙහෙසෙති. සහජීවනයෙන් පිරි සාමකාමී ජීවිතයක් උදාකර ගැනීම උදෙසා මිනිසා විවිධ අරගලවල නිරත වේ. එහෙත් සැබෑ සාමය යනු බාහිරින් සොයාගත හැක්කක් නොවේ.
මිනිස් සිත තුළ මුල් බැසගෙන ඇති වෛරය, ක්රෝධය සහ අසීමිත ආශාවන් පවතින තාක් කල්, සාමය සෙවීම යනු "මහ මුහුදට වැටුණු ඉදිකටුවක් සෙවීම" වැනි නිශ්ඵල ක්රියාවකි. යුද්ධය යනු හුදෙක් ජීවිත විනාශයක් පමණක් නොවේ. එය මුළුමහත් සමාජයක සංස්කෘතික සාරධර්ම හා මානුෂීය බැඳීම් සුනුවිසුණූ කර දමන්නකි.
සාමකාමී හෙටක් සඳහා මාවත
ප්රචණ්ඩත්වයට සහ ආවේගකාරී හැසිරීම්වලට වඩාත්ම නැඹුරු වන්නේ රටක ලාබාල පරපුරයි. ඔවුන්ගේ සිතුවිලි නිවැරදි මාවතට යොමු කිරීමේ වගකීම මූලික වශයෙන් දෙමාපියන් සතු වේ.
• ආවේග පාලනය
ඉවසීම සහ නිහතමානීකම ප්රගුණ කිරීමෙන් ආවේගශීලී සිතුවිලි පාලනය කළ හැකිය.
• ආධ්යාත්මික බැඳීම
"ගමත් පන්සලත්" අතර පවතින සබැඳියාව යළි ශක්තිමත් කරමින් සාරධර්මවලින් පිරි සමාජයක් ගොඩනැගීමට කාලය එළඹ ඇත.
• සර්වකාලීන දයාව
සාමය උදාකරලීමට නම් මිනිසා මිනිසාට පමණක් නොව, සියලු සත්වයන් කෙරෙහි දයාව, කරුණාව සහ ආදරය දැක්විය යුතුය.
තාක්ෂණය සහ දර්ශනය අතර සමබරතාවය
අද අප ජීවත් වන්නේ තාක්ෂණික යුගයකය. එහිදී අප අනුගමනය කළ යුතු ප්රධාන කරුණු කිහිපයකි.
1. මිත්යාවෙන් මිදීම
පටු හා අනර්ථකාරී අදහස් දුරලා විද්යාත්මක සහ තාර්කික චින්තනය දියුණු කරගත යුතුය.
2. දහම පදනම් කර ගැනීම
විද්යාත්මක දියුණුවට සමගාමීව, බෞද්ධ දර්ශනය තුළින් හෝ තමන් අදහන ආගමනට අනුව තම ජීවිතය හැඩගස්වා ගැනීමට උත්සාහ කළ යුතුය.
එම නිසා තමන් තුළ සාමය ප්රගුණ කර ගැනීමෙන් මුළු ලෝකයේම සාමය පාලනය කර ගත හැකි වන අතර එමගින් අනර්ථකාරී අර්බුද මැඩපැවැත්වීමටත් අවශ්ය ශක්තිය උදා වනු ඇත. සැබෑ සාමය යනු තමන් තුළින්ම ආරම්භ වන ගමනකි. අප සැම පුද්ගලිකව අභ්යන්තර සාමය ඇති කරගන්නා විට, එය සමස්ත ලෝකයටම පැතිරෙන සාමයක් බවට පරිවර්තනය වනු ඇත.
අශන්ති වරුණසූරිය
Leave a comment